Michał Giedroyć zwany błogosławionym | święta Jadwiga Królowa | strona główna
Więcej informacji na stronie Kościoła św. Marka Ewangelisty w Krakowie. |
Imię Michał ma pochodzenie biblijne i oznacza "Któż jak Bóg". Michał Giedroyć, zwany błogosławionym, był zakonnikiem kanoników regularnych od pokuty, urodzonym około 1425 roku w Giedroyci na Litwie. Michał był od dzieciństwa upośledzony fizycznie, chodził o kuli. W krakowskim klasztorze przy kościele św. Marka przeżywał czas nowicjatu i złożył śluby zakonne, a równocześnie prawdopodobnie studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim (w latach 1461-1465). W zakonie powierzono mu funkcję zakrystiana. Opiekując się wnętrzem kościoła św. Marka, szczególną czcią otaczał Ukrzyżowanego Chrystusa i Madonnę. Michał należał do osób, które całe swoje życie oddają służbie Bogu poprzez akty umartwienia, m.in. posty i wytrwałą modlitwę. Przed śmiercią wyznał braciom, że podczas adoracji słyszał słowa Chrystusa z krzyża: "Bądź cierpliwy aż do śmierci, a otrzymasz koronę chwały". Tytuł błogosławionego nadano Michałowi wkrótce po śmierci, która nastąpiła 4 maja 1485 roku. Od tego czasu lud krakowski pielgrzymował do jego grobu w kościele św. Marka, tak jak za życia po rady i pociechę do jego celi przy wejściu do kościoła. W 1624 roku z polecenia bpa Marcina Szyszkowskiego dokonano aktu podniesienia relikwii. Obecnie trwają prace nad potwierdzeniem kultu przez Stolicę Apostolską. Michał Giedroyć jest patronem ludzi chorych, niepełnosprawnych i zakrystian. W każdy II piątek miesiąca w kościele św. Marka odprawiana jest msza święta o 12.30 w intencji czcicieli Michała Giedroycia z prośbą o jego kanonizację. |
mal. Jan Bruzda Więcej informacji na stronie Sodalicji Świętej Jadwigi Królowej. |
Imię Jadwiga jest pochodzenia germańskiego i oznacza walkę. Jadwiga Królowa urodziła się w 1374 roku jako córka Ludwika Andegawenskiego, króla Węgier i Polski oraz Elżbiety Bośniackiej. Wychowana na dworze budzińskim i wiedeńskim, jako dziesięcioletnie dziecko przyjęła koronę polską w katedrze na Wawelu. Półtora roku później zawarła małżeństwo z księciem litewskim Jagiełłą. Dzięki temu Litwa przyjęła chrzest. Jadwiga zaangażowała się w chrystianizację tych ziem, przyczyniając się do budowy i wyposażenia kościołów, dobierając misjonarzy. Troszczyła się o młodzież studiującą w Pradze i Krakowie fundując bursy, a przede wszystkim przeznaczając wszystkie swoje klejnoty na rozwój Wydziału Teologicznego w Akademii Krakowskiej. Sprowadziła do Polski zakon karmelitów i benedyktynów słowiańskich. Zlecała przekład dzieł religijnych na język polski, przyczyniając się tym samym do jego rozwoju. Krzewiła pokój w swoim otoczeniu i na scenie politycznej, prowadząc m.in. pertraktacje pokojowe z wielkim mistrzem Zakonu Krzyżackiego. Zmarła po porodzie 17.07.1399 roku. Królowa Jadwiga, pochowana w katedrze na Wawelu, jest otoczona nieprzerwanym kultem. W 1987 Jan Paweł II dokonał uroczystego podniesienia jej relikwii do ołtarza z Czarnym Krucyfiksem, pod którym za życia modliła się Królowa. 8 czerwca 1997 roku na Błoniach krakowskich Papież dokonał jej kanonizacji. Święta Jadwiga jest patronką młodzieży studiującej, matek w połogu, ruchów religijnych i liturgicznej posługi dziewcząt, a także Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. Dniem wspomnienia świętej Jadwigi Królowej jest 8 czerwca. |
Strona © Magdalena Łużna 2007